ರಾಸ ಕವನ:

ಕಣ್ಣು-ಕಣ್ಣು ಗಳು ಸೇರಿ ಮೌನದಿ ನೋಡಲು- ಮೊದಲ ಮಿಲನ

ಅಪ್ಪಿ ಹಿಡಿದು ತುಟಿಗೆ ತುಟಿ ಸೇರಲು- ಚುಂಬನ
ದೇಹಕ್ಕೆ ದೇಹ ಬೆಸೆಯಲು - ಪ್ರಣಯದ ಆಲಿಂಗನ
ಎದೆಗೆ ಎದೆ ಸೇರಿ ಕುಚಗಳು ಅಪ್ಪಚ್ಚಿಯಾಗಲು- ಮರ್ಧನ
ಹೆಣ್ಣ ಕೆಳ ತುಟಿಗಳು ಬಿರಿದು ರಸ ಸೂಸುತಿರಲು
ಮಾಗಿದ ಗಂಡಿನ ಹಣ್ಣು ಅದರೊಳು ನುಗ್ಗಿ ಹೊರಬರುತಿರಲು
ಅದುವೇ ಸಂಭೋಗದ ಧಿವ್ಯ ಮಂಥನ

ಅದರ ಅಂತಿಮ ಚರಣವೇ ವೀರ್ಯ ಸ್ಖಲನ

ಅದಕೆ ಕಾವ್ಯ ರೂಪ ಕೊಟ್ಟರೆ ಆಗುವುದು ರಾಸ ಕವನ....!